Opaska hipnotyczna na żołądek nie jest punktem wyjścia w mojej pracy nad relacją z jedzeniem. Dlaczego? Bo zanim skupimy się na samej technice, warto zrozumieć, co stoi za naszymi codziennymi reakcjami, nawykami i sposobem jedzenia.
Wyobraź sobie, że kolejny raz obiecujesz sobie, że od jutra będzie inaczej.
Będziesz bardziej uważna podczas posiłków. Nie będziesz podjadać wieczorami. Przestaniesz sięgać po jedzenie za każdym razem, kiedy wydarzy się coś trudnego.
Naprawdę tego chcesz.
A potem przychodzi zwyczajny dzień. Trudna rozmowa, zmęczenie, napięcie, kilka spraw, które nie poszły po Twojej myśli.
Wieczorem orientujesz się, że znowu jesz, chociaż jeszcze niedawno wcale nie myślałaś o jedzeniu.
I pojawia się znajoma myśl:
„Znowu nie dałam rady”.
Właśnie dlatego w pracy nad relacją z jedzeniem nie zaczynam od opaski hipnotycznej.
Czym jest opaska hipnotyczna na żołądek?
Opaska hipnotyczna, nazywana również wirtualną opaską żołądkową, jest techniką wykorzystującą trans, wyobrażenia i sugestie hipnotyczne.
Nie jest zabiegiem medycznym. Podczas takiej sesji nie zakłada się żadnego fizycznego urządzenia ani nie zmniejsza żołądka.
Technika może wykorzystywać symboliczne wyobrażenie opaski jako element pracy nad sposobem jedzenia, uważnością podczas posiłków i rozpoznawaniem sygnałów płynących z ciała.
Nie traktuję jej jednak jako magicznego rozwiązania, które samo usunie przyczyny trudnej relacji z jedzeniem.
W moim podejściu opaska jest jednym z możliwych narzędzi, a nie początkiem całego procesu.
A co, jeśli problem nie zaczyna się w żołądku?
Jedzenie nie zawsze jest odpowiedzią wyłącznie na fizyczny głód.
Czasem staje się chwilą odpoczynku po wymagającym dniu. Bywa sposobem na odwrócenie uwagi od trudnych emocji, wypełnienie pustki albo przerwanie napięcia.
Może również towarzyszyć nam automatycznie.
Sięgasz po coś podczas oglądania filmu. Kończysz posiłek, choć przestałaś już zwracać uwagę na jego smak. Jesz coś słodkiego po stresującym telefonie, zanim w ogóle zdążysz zastanowić się, czego potrzebujesz.
Jeżeli nie przyjrzymy się tym sytuacjom, sama koncentracja na wielkości porcji może nie odpowiadać na rzeczywistą trudność.
Dlatego interesuje mnie nie tylko to, co jesz.
Chcę również zrozumieć, co dzieje się przed momentem, w którym sięgasz po jedzenie.
Najpierw emocje, automatyzmy i przekonania
Podczas wcześniejszych spotkań możemy przyglądać się różnym obszarom Twojej relacji z jedzeniem.
Czasami punktem wyjścia będzie stres i sposób reagowania na napięcie.
Innym razem przyjrzymy się utrwalonym nawykom — takim sytuacjom, kiedy ręka sięga po jedzenie niemal automatycznie.
Ważnym tematem mogą być również przekonania, które towarzyszą Ci od wielu lat:
„Nie potrafię nad sobą zapanować”.
„Zawsze wszystko psuję”.
„Skoro dzisiaj zjadłam za dużo, to ten dzień i tak jest już stracony”.
A może po każdym trudniejszym momencie pojawiają się myśli, którymi sama siebie ranisz?
Czasem właśnie sposób, w jaki traktujesz siebie po takim doświadczeniu, staje się dodatkowym źródłem napięcia.
Dlatego zanim przejdziemy do opaski, chcę dać przestrzeń na pracę z tym, co może podtrzymywać dotychczasowe reakcje.
Nie wszystko musi dotyczyć jedzenia bezpośrednio.
Dlaczego nie zakładam opaski na pierwszej sesji?
Ponieważ na pierwszym spotkaniu dopiero zaczynamy się poznawać.
Chcę zrozumieć Twoją sytuację, oczekiwania, historię dotychczasowych prób zmiany i trudności, które pojawiają się na co dzień.
Nie zakładam, że każda osoba sięgająca po jedzenie pod wpływem emocji potrzebuje dokładnie takiego samego procesu.
Dla jednej osoby istotny okaże się automatyzm wieczornego podjadania. Dla innej trudność w rozpoznawaniu własnych potrzeb. Jeszcze ktoś inny zauważy, że jedzenie jest jednym z niewielu momentów w ciągu dnia, kiedy pozwala sobie na przyjemność.
Gdybym od razu zaproponowała opaskę, mogłabym pominąć temat, który dla Ciebie jest znacznie ważniejszy.
Nie chcę zaczynać od próby zmieniania zachowania, zanim wspólnie przyjrzymy się temu, czemu ono służy.
Dlaczego opaska pojawia się dopiero na piątej lub szóstej sesji?
W przyjętym przeze mnie modelu współpracy opaska hipnotyczna może pojawić się zazwyczaj dopiero podczas piątego lub szóstego spotkania.
Wcześniejsze sesje przeznaczamy na poznawanie i pracę z emocjami, przekonaniami, automatycznymi reakcjami oraz sposobem, w jaki odnosisz się do siebie i jedzenia.
Nie oznacza to, że istnieje uniwersalna zasada nakazująca wykonywanie opaski właśnie na piątej sesji.
To sposób organizacji mojej pracy, który pozwala nie sprowadzać całego procesu do jednej techniki.
Na późniejszym etapie możemy wspólnie zdecydować, czy zastosowanie opaski będzie odpowiednie i zgodne z Twoim celem.
Nie każda osoba musi z niej korzystać.
Ile kosztuje założenie opaski hipnotycznej?
Zastosowanie opaski hipnotycznej jest dodatkowym, opcjonalnym elementem współpracy.
Jeśli na późniejszym etapie wspólnie zdecydujemy, że ta technika będzie odpowiednia, koszt jej zastosowania podczas sesji wynosi dodatkowo 200 zł.
Standardowa sesja hipnoterapii kosztuje 400 zł, dlatego spotkanie obejmujące założenie opaski hipnotycznej to łącznie 600 zł.
Nie jest to obowiązkowy element procesu.
Co ma wspierać opaska hipnotyczna na żołądek?
Jeżeli zdecydujemy się wykorzystać opaskę hipnotyczną na żołądek, jej zadaniem w naszym procesie może być wspieranie bardziej świadomego kontaktu z jedzeniem.
Może wspierać zwracanie uwagi na tempo posiłku, rozpoznawanie komfortowej sytości i zauważanie momentów, kiedy jedzenie przestaje odpowiadać na fizyczny głód.
Nie chodzi o ignorowanie głodu, narzucanie sobie coraz mniejszych porcji ani traktowanie jedzenia jak przeciwnika.
Opaska nie zastępuje wcześniejszej pracy, a jej zastosowanie nie daje gwarancji określonego rezultatu.
Badania dotyczące skuteczności samej wirtualnej opaski pozostają ograniczone.
Nie musisz zaczynać od walki z jedzeniem
Być może od dawna koncentrujesz się na tym, czego nie powinnaś jeść, ile możesz sobie pozwolić i co znowu zrobiłaś niewłaściwie.
A gdybyśmy na początku zainteresowały się czymś innym?
Co czujesz, kiedy sięgasz po jedzenie?
W jakich sytuacjach dzieje się to automatycznie?
Czego potrzebujesz w tych momentach?
I dlaczego tak często, zamiast spróbować siebie zrozumieć, zaczynasz od kolejnej porcji krytyki?
W Fundacji Noema praca nad relacją z jedzeniem nie zaczyna się od opaski.
Zaczyna się od Ciebie.
Jeżeli chcesz lepiej zrozumieć różnicę między głodem a automatycznym sięganiem po jedzenie, przeczytaj również artykuł Jedzenie emocjonalne czy automatyczne? Dlaczego sięgasz po jedzenie, chociaż nie czujesz głodu?
A jeśli chcesz zapytać o możliwość indywidualnej współpracy, możesz po prostu napisać do mnie.
Hipnoterapia nie zastępuje diagnozy, leczenia medycznego ani psychoterapii. W przypadku podejrzenia zaburzeń odżywiania potrzebna jest odpowiednia ocena i specjalistyczne leczenie.
Fundacja Noema. Poza schematem.